Camille Claudel 1915 (2013) 


Historia wybitnie uzdolnionej francuskiej rzeźbiarki. Pochodząca z ubogiej rodziny Camille Claudel (w tej roli Juliette Binoche) od najmłodszych lat tworzyła prace, które znawców sztuki zaskakiwały dynamicznością i nowatorstwem. Nie mając żadnego oparcia w rodzinie, kobieta została kochanką Auguste Rodina. Po stracie dziecka zniszczyła większość swoich prac i zapadła w głęboką depresję. Umieszczona przez brata w szpitalu psychiatrycznym, spędziła w nim 30 lat bez kontaktu z najbliższymi.
Film Bruno Dumonta stawia widzowi duże wymagania. Najważniejszą kwestią stają się odczucia i emocje bohaterki oraz jej stan psychiczny. Film prowokuje do przemyśleń na temat granic szaleństwa – co rzeczywiście decyduje o potrzebie izolacji drugiego człowieka od otoczenia i jak taka zmiana może być postrzegana przez samego chorego. Bohaterka wciąż miota się między radością a smutkiem i podejrzliwością. Cierpienie pokazane jest w sposób zmysłowy. Choć w zasadzie większość słów, które zostają wypowiedziane, dotyczy cierpienia, to uwaga widza skupia się raczej na tym, co widoczne. Oglądający poszukuje odpowiedzi na nurtujące go od początku filmu pytanie – na ile diagnoza postawiona Camille Claudel była słuszna. Odpowiedzi jednoznacznej nie ma, choć cały czas pozostajemy blisko bohaterki i obserwujemy jej zachowania – także na tle innych pacjentów zakładu.


Premiera filmu  w Polsce w kinach od 25 kwietnia 2014 roku.